Wprowadzenie:

Samsung Fun Metro to witryna konkursowa, której celem było wspomożenie rozwoju społeczności oraz sprawienie, by jak najwięcej osób zarejestrowało się w Samsung Fun Club. Elementem, wokół którego zbudowaliśmy całą stronę było metro. Coś, co z jednej strony jest dobrze znane młodym ludziom i z czego często korzystają, a z drugiej kojarzące się z czymś nowoczesnym, co można ciekawie ograć kreacyjnie. Uznaliśmy, że metro jest elementem kultowym dla współczesnej młodzieży, do której była skierowana akcja oraz pasuje do wizerunku marek, z którymi chcieliśmy nawiązać współpracę przy tej akcji.

 

» 

« 

Strona internetowa

 

» 

« 

Design strony nawiązywał do sieci metra. Podróż po stronie rozpoczynała się od udzielenia odpowiedzi na pytanie „jak długo chcesz podróżować metrem?”. Następnie użytkownik dostawał bilet, zjeżdżał ruchomymi schodami na peron metra i – w zależności od wskazanego czasu podróży – trafiał na jedną z dostępnych stacji. Na trasie znajdowały się 4 stacje: Samsunga, Centralwings, Quicksilver i Cinema City. Na każdej z nich należało poprawnie odpowiedzieć na pytanie, a do wygrania były nagrody związane z marką, do której należała dana stacja. Celem było zachęcenie użytkowników do powrotu na stronę, wzięcie udziału w konkursie na innej stacji oraz zyskanie szansy na zdobycie kolejnych nagród. Stronie towarzyszyła kampania internetowa, która swoją stylistyką także nawiązywała do charakterystycznego biletu oraz podróży metrem.

 

Kampania internetowa

» 

« 

Konkurs:

1. Mechanika konkursowa:

   W konkursie wykorzystaliśmy mechanizm „member gets member”. Po wzięciu udziału w konkursie i dojechaniu na którąś ze stacji metra użytkownik był rejestrowany w bazie i w Samsung Fun Club. Jeśli ponownie chciał udać się w podróż metrem, musiał aktywnie zarekomendować stronę innej osobie. Dopiero, gdy polecona osoba zarejestrowała się w serwisie, użytkownik dostawał kolejny bilet umożliwiający dalszą podróż i szansę na wygranie nagród na innej stacji.

2. Stacja wirusowa:

   Po wpisaniu na stronie głównej odpowiedniego kodu (określonej ilości sekund, przez które chcielibyśmy podróżować metrem) użytkownik trafiał na ukrytą stację wirusową, która była mocno seksualna. Użytkownicy, którzy dostali się na tę stację mieli do odgadnięcia hasło, a proces jego odgadywania przypominał grę w „wisielca”. Różnica polegała na tym, że zgadywanie kolejnych liter powodowało, że model albo modelka znajdujący się na stacji stopniowo zdejmowali swoje ubrania. Zależało nam na tym, aby kod dotarcia na tajną stację rozprzestrzeniał się wirusowo i by przyciągał na stronę kolejnych użytkowników.

 

» 

«